W RAMACH MAŁOPOLSKIEGO PROJEKTU

PRZYGOTOWUJĄCEGO UCZNIÓW GIMNAZJÓW DO NIESIENIA POMOCY POTRZEBUJĄCYM

MIEĆ WYOBRAŹNIĘ MIŁOSIERDZIA

 

W okresie  od  01.08.2007r.   do  30.10.2007r. w naszej szkole realizowany był 

PROGRAM

RZECZYWISTA MIŁOŚĆ CZŁOWIEKA MUSI WYRASTAĆ Z PRAKTYKI”

 

 

 

 

WOLONTARIUSZE

 

KAROLINA BLIŹNIAK, MAŁGORZATA BOBA, MONIKA BOTKO, DARIUSZ BRUSIK, MAGDALENA FIERDONEK, JUSTYNA GAŁUSZKA, BARTŁOMIEJ LEGIEŃ, ILONA ŁUBIK, KAMIL ŁUBIK, KONRAD MATUSIAK, MAGDALENA MŁODZIK, DAMIAN MOLESZTAK, MAGDALENA SOPICKA, SYLWIUSZ SZEWCZYK

OPIEKUNKA PROJEKTU

mgr HALINA ŚLIŻEWSKA

 

Głównymi celami  naszego projektu pt: „Rzeczywista miłość człowieka musi wyrastać z praktyki”, było zwrócenie uwagi gimnazjalistów na problemy ludzi starych i samotnych, a w szczególności: zmiany w sposobie myślenia i postępowania ludzi młodych w stosunku do ludzi starych, troska o nich, ofiarowanie im swoich sił, czasu, okazywanie wsparcia duchowego.

 

Zakładane cele osiągnęliśmy w pełni, gdyż młodzież w obecnej chwili opiekuje się dziesięcioma ludźmi starymi, samotnymi z terenu naszej wsi Frydrychowice. Uczniowie wolontariusze systematycznie, jeden raz w tygodniu, odwiedzają swoich podopiecznych staruszków. Podczas odwiedzin prowadzą rozmowy, robią zakupy i pomagają przy drobnych pracach domowych. Jednak większość wolontariuszy stwierdza, że ludzie starzy najwięcej cenią sobie rozmowy, czują potrzebę otwarcia swej duszy przed innym człowiekiem. Zwykle dzielą się swymi wspomnieniami z lat młodości przed wojną i z czasów okupacji. Okazało się, że młodzież bardzo lubi swoich podopiecznych. Lubi ich słuchać. Świadczy o tym fakt, iż nasza młodzież postanowiła dalej kontynuować wolontariat w dotychczasowej formie. Mimo, że czas realizacji projektu był bardzo krótki, jednak nasi wolontariusze stanęli na wysokości zadania w stosunku do osób starych i praca ich przyniosła efekty.

Zaplanowanymi i zrealizowanymi  głównymi  działaniami  pomocy ludziom starym, samotnym to przede wszystkim były odwiedziny w domach, podczas których wolontariusze rozmawiali, pomagali w zakupach, pracach domowych. Działania te przyniosły im radość z bycia wolontariuszem, ale przede wszystkim radość jaką sprawiali ludziom samotnym i w podeszłym wieku, że mogli się dzielić rozmową z innymi, którzy ich chętnie słuchali oraz poczuli jak są nam drodzy i potrzebni.

 

Kolejnymi działaniami to praca w grupie, poprzez którą wolontariusze uczyli się dyscypliny, odpowiedzialności, otwartości wobec siebie, gdyż realizowali zadania, które dobrowolnie podjęli. Dzięki poznanym ludziom stali się bardziej wrażliwi na potrzeby bliźnich, zwłaszcza ludzi starych, samotnych.

Poprzez wspólne z rodzicami organizowanie uroczystości „Dnia Seniora”, uczniowie uczyli się uszczęśliwiać, umieć rozbudzać nadzieje. Poznali czym jest ofiarność, służba i odpowiedzialność  za drugiego człowieka.

Zrozumiałymi i bliskimi dla nich stały się słowa Jana Pawła II „Człowiek ….. nie może odnaleźć się w pełni inaczej, jak tylko poprzez bezinteresowny dar z siebie samego”